Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
ëmknéck-en umknicken (Fuss) (D)tordre (cheville) (F)
Stammformen ëmknéck-enknéck-t ëmëmge-knéck-t
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn • Partikelverb (ëm-) Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echknéck-en ëm
duknéck-s ëm
hien/si,hatt/etknéck-t ëm
mirknéck-en ëm
dirknéck-t ëm
siknéck-en ëm
Perfekt
echhunnëmge-knéck-t
duhuesëmge-knéck-t
hien/si,hatt/ethuetëmge-knéck-t
mirhunnëmge-knéck-t
dirhuttëmge-knéck-t
sihunnëmge-knéck-t
Plusquamperfekt
echhatëmge-knéck-t
duhasëmge-knéck-t
hien/si,hatt/ethatëmge-knéck-t
mirhatenëmge-knéck-t
dirhatëmge-knéck-t
sihatenëmge-knéck-t
Futur I
echwäert ëmknéck-en
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert ëmge-knéck-t hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifëmknéck-en
dugéifsëmknéck-en
hien/si,hatt/etgéifëmknéck-en
mirgéifenëmknéck-en
dirgéiftëmknéck-en
sigéifenëmknéck-en
Konjunktiv II Perfekt
echhättëmge-knéck-t
duhässëmge-knéck-t
hien/si,hatt/ethättëmge-knéck-t
mirhättenëmge-knéck-t
dirhättëmge-knéck-t
sihättenëmge-knéck-t
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularknéck ëm!
Pluralknéck-t ëm!
ëmge-knéck-t
ëmknéck-en
B. Passiv
Indikativ Passiv
Präsens
echginnëmge-knéck-t
dugëssëmge-knéck-t
hie/si,hatt/etgëttëmge-knéck-t
mirginnëmge-knéck-t
dirgittëmge-knéck-t
siginnëmge-knéck-t
Perfekt
echsinnëmge-knéck-t ginn
dubassëmge-knéck-t ginn
hien/si,hatt/etassëmge-knéck-t ginn
mirsinnëmge-knéck-t ginn
dirsiddëmge-knéck-t ginn
sisinnëmge-knéck-t ginn
Plusquamperfekt
echwarëmge-knéck-t ginn
duwaarsëmge-knéck-t ginn
hien/si,hatt/etwarëmge-knéck-t ginn
mirwarenëmge-knéck-t ginn
dirwaartëmge-knéck-t ginn
siwarenëmge-knéck-t ginn
Futur I
echwäert ëmge-knéck-t ginn
duwäerts
hie/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert ëmge-knéck-t gi sinn
duwäerts
hie/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Passiv
Einfacher Konjunktiv II
echgéif ëmge-knéck-t
dugéifs
hie/si,hatt/etgéif
mirgéifen
dirgéift
sigéifen
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéif ëmge-knéck-t ginn
dugéifs
hie/si,hatt/etgéif
mirgéifen
dirgéift
sigéifen
Konjunktiv II Perfekt
echwier ëmge-knéck-t ginn
duwiers
hien/si,hatt/etwier
mirwieren
dirwiert
siwieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
aknéck-enknéck-en
Bemerkungen (intern)
None
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles