Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
konjug-éier-en konjugieren (D)conjuguer (F)
Stammformen konjug-éier-enkonjug-éier-tkonjug-éier-t
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echkonjug-éier-en
dukonjug-éier-s
hien/si,hatt/etkonjug-éier-t
mirkonjug-éier-en
dirkonjug-éier-t
sikonjug-éier-en
Perfekt
echhukonjug-éier-t
duhueskonjug-éier-t
hien/si,hatt/ethuetkonjug-éier-t
mirhukonjug-éier-t
dirhuttkonjug-éier-t
sihukonjug-éier-t
Plusquamperfekt
echhatkonjug-éier-t
duhaskonjug-éier-t
hien/si,hatt/ethatkonjug-éier-t
mirhatekonjug-éier-t
dirhatkonjug-éier-t
sihatekonjug-éier-t
Futur I
echwäert konjug-éier-en
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Futur II
echwäert konjug-éier-t hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifkonjug-éier-en
dugéifskonjug-éier-en
hien/si,hatt/etgéifkonjug-éier-en
mirgéifekonjug-éier-en
dirgéiftkonjug-éier-en
sigéifekonjug-éier-en
Konjunktiv II Perfekt
echhättkonjug-éier-t
duhässkonjug-éier-t
hien/si,hatt/ethättkonjug-éier-t
mirhättekonjug-éier-t
dirhättkonjug-éier-t
sihättekonjug-éier-t
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularkonjug-éier!
Pluralkonjug-éier-t!
konjug-éier-t
konjug-éier-en
B. Passiv
Indikativ Passiv
Präsens
echgikonjug-éier-t
dugësskonjug-éier-t
hie/si,hatt/etgëttkonjug-éier-t
mirgikonjug-éier-t
dirgittkonjug-éier-t
sigikonjug-éier-t
Perfekt
echsikonjug-éier-t ginn
dubasskonjug-éier-t ginn
hien/si,hatt/etasskonjug-éier-t ginn
mirsikonjug-éier-t ginn
dirsiddkonjug-éier-t ginn
sisikonjug-éier-t ginn
Plusquamperfekt
echwarkonjug-éier-t ginn
duwaarskonjug-éier-t ginn
hien/si,hatt/etwarkonjug-éier-t ginn
mirwarekonjug-éier-t ginn
dirwaartkonjug-éier-t ginn
siwarekonjug-éier-t ginn
Futur I
echwäert konjug-éier-t ginn
duwäerts
hie/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Futur II
echwäert konjug-éier-t gi sinn
duwäerts
hie/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Konjunktiv II Passiv
Einfacher Konjunktiv II
echgéif konjug-éier-t
dugéifs
hie/si,hatt/etgéif
mirgéife
dirgéift
sigéife
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéif konjug-éier-t ginn
dugéifs
hie/si,hatt/etgéif
mirgéife
dirgéift
sigéife
Konjunktiv II Perfekt
echwier konjug-éier-t ginn
duwiers
hien/si,hatt/etwier
mirwiere
dirwiert
siwiere
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
keine
Bemerkungen (intern)
None
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles