Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
vermoschter-en verpfuschen (D)bcler (F)
Stammformen vermoschter-envermoschter-tvermoschter-t
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn • präfigiertes Verb (ver-) Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echvermoschter-en
duvermoschter-s
hien/si,hatt/etvermoschter-t
mirvermoschter-en
dirvermoschter-t
sivermoschter-en
Perfekt
echhuvermoschter-t
duhuesvermoschter-t
hien/si,hatt/ethuetvermoschter-t
mirhuvermoschter-t
dirhuttvermoschter-t
sihuvermoschter-t
Plusquamperfekt
echhatvermoschter-t
duhasvermoschter-t
hien/si,hatt/ethatvermoschter-t
mirhatevermoschter-t
dirhatvermoschter-t
sihatevermoschter-t
Futur I
echwäert vermoschter-en
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Futur II
echwäert vermoschter-t hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifvermoschter-en
dugéifsvermoschter-en
hien/si,hatt/etgéifvermoschter-en
mirgéifevermoschter-en
dirgéiftvermoschter-en
sigéifevermoschter-en
Konjunktiv II Perfekt
echhttvermoschter-t
duhssvermoschter-t
hien/si,hatt/ethttvermoschter-t
mirhättevermoschter-t
dirhttvermoschter-t
sihättevermoschter-t
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularvermoschter!
Pluralvermoschter-t!
vermoschter-t
vermoschter-en
B. Passiv
Indikativ Passiv
Präsens
echgivermoschter-t
dugëssvermoschter-t
hie/si,hatt/etgëttvermoschter-t
mirgivermoschter-t
dirgittvermoschter-t
sigivermoschter-t
Perfekt
echsivermoschter-t ginn
dubassvermoschter-t ginn
hien/si,hatt/etassvermoschter-t ginn
mirsivermoschter-t ginn
dirsiddvermoschter-t ginn
sisivermoschter-t ginn
Plusquamperfekt
echwarvermoschter-t ginn
duwaarsvermoschter-t ginn
hien/si,hatt/etwarvermoschter-t ginn
mirwarevermoschter-t ginn
dirwaartvermoschter-t ginn
siwarevermoschter-t ginn
Futur I
echwäert vermoschter-t ginn
duwäerts
hie/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Futur II
echwäert vermoschter-t gi sinn
duwäerts
hie/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Konjunktiv II Passiv
Einfacher Konjunktiv II
echgif vermoschter-t
dugifs
hie/si,hatt/etgif
mirgéife
dirgift
sigéife
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgif vermoschter-t ginn
dugifs
hie/si,hatt/etgif
mirgéife
dirgift
sigéife
Konjunktiv II Perfekt
echwier vermoschter-t ginn
duwiers
hien/si,hatt/etwier
mirwiere
dirwiert
siwiere
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
keine
Bemerkungen (intern)
None
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles