Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
zerbréckelen zerbröckeln (D) – effriter, émietter (F) – to crumble (E)
Stammformen zerbréckelenzerbréckeltzerbréckelt
Kennzeichen regelmaessig Regelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn • präfigiertes Verb (zer-) Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echzerbréckelen
duzerbréckels
hien/si,hatt/etzerbréckelt
mirzerbréckelen
dirzerbréckelt
sizerbréckelen
Perfekt
echhunnzerbréckelt
duhueszerbréckelt
hien/si,hatt/ethuetzerbréckelt
mirhunnzerbréckelt
dirhuttzerbréckelt
sihunnzerbréckelt
Plusquamperfekt
echhatzerbréckelt
duhaszerbréckelt
hien/si,hatt/ethatzerbréckelt
mirhatenzerbréckelt
dirhatzerbréckelt
sihatenzerbréckelt
Futur I
echwäert zerbréckelen
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert zerbréckelt hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifzerbréckelen
dugéifszerbréckelen
hien/si,hatt/etgéifzerbréckelen
mirgéifenzerbréckelen
dirgéiftzerbréckelen
sigéifenzerbréckelen
Konjunktiv II Perfekt
echhättzerbréckelt
duhässzerbréckelt
hien/si,hatt/ethättzerbréckelt
mirhättenzerbréckelt
dirhättzerbréckelt
sihättenzerbréckelt
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularzerbréckel!
Pluralzerbréckelt!
zerbréckelt
zerbréckelen
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
bréckelenofbréckelen
Bemerkungen (intern)
None
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles