Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
ausséi(n)en aussäen (D)semer (F)
Stammformen ausséi(n)enséi(n)t ausausgeséi(n)t
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn • Partikelverb (aus-) Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echséi(n)en aus
duséi(n)s aus
hien/si,hatt/etséi(n)t aus
mirséi(n)en aus
dirséi(n)t aus
siséi(n)en aus
Perfekt
echhunnausgeséi(n)t
duhuesausgeséi(n)t
hien/si,hatt/ethuetausgeséi(n)t
mirhunnausgeséi(n)t
dirhuttausgeséi(n)t
sihunnausgeséi(n)t
Plusquamperfekt
echhatausgeséi(n)t
duhasausgeséi(n)t
hien/si,hatt/ethatausgeséi(n)t
mirhatenausgeséi(n)t
dirhatausgeséi(n)t
sihatenausgeséi(n)t
Futur I
echwäert ausséi(n)en
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert ausgeséi(n)t hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifausséi(n)en
dugéifsausséi(n)en
hien/si,hatt/etgéifausséi(n)en
mirgéifenausséi(n)en
dirgéiftausséi(n)en
sigéifenausséi(n)en
Konjunktiv II Perfekt
echhättausgeséi(n)t
duhässausgeséi(n)t
hien/si,hatt/ethättausgeséi(n)t
mirhättenausgeséi(n)t
dirhättausgeséi(n)t
sihättenausgeséi(n)t
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularséi(n) aus!
Pluralséi(n)t aus!
ausgeséi(n)t
ausséi(n)en
B. Passiv
Indikativ Passiv
Präsens
echginnausgeséi(n)t
dugëssausgeséi(n)t
hie/si,hatt/etgëttausgeséi(n)t
mirginnausgeséi(n)t
dirgittausgeséi(n)t
siginnausgeséi(n)t
Perfekt
echsinnausgeséi(n)t ginn
dubassausgeséi(n)t ginn
hien/si,hatt/etassausgeséi(n)t ginn
mirsinnausgeséi(n)t ginn
dirsiddausgeséi(n)t ginn
sisinnausgeséi(n)t ginn
Plusquamperfekt
echwarausgeséi(n)t ginn
duwaarsausgeséi(n)t ginn
hien/si,hatt/etwarausgeséi(n)t ginn
mirwarenausgeséi(n)t ginn
dirwaartausgeséi(n)t ginn
siwarenausgeséi(n)t ginn
Futur I
echwäert ausgeséi(n)t ginn
duwäerts
hie/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert ausgeséi(n)t gi sinn
duwäerts
hie/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Passiv
Einfacher Konjunktiv II
echgéif ausgeséi(n)t
dugéifs
hie/si,hatt/etgéif
mirgéifen
dirgéift
sigéifen
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéif ausgeséi(n)t ginn
dugéifs
hie/si,hatt/etgéif
mirgéifen
dirgéift
sigéifen
Konjunktiv II Perfekt
echwier ausgeséi(n)t ginn
duwiers
hien/si,hatt/etwier
mirwieren
dirwiert
siwieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
aséi(n)ennoséi(n)enséi(n)en
Bemerkungen (intern)
None
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles