Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
opstäip-en aufstützen (D) – accoter (F)
Stammformen opstäip-enstäip-t opopge-stäip-t
Kennzeichen regelmaessig Regelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn • Partikelverb (op-) Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echstäip-en op
dustäip-s op
hien/si,hatt/etstäip-t op
mirstäip-en op
dirstäip-t op
sistäip-en op
Perfekt
echhunnopge-stäip-t
duhuesopge-stäip-t
hien/si,hatt/ethuetopge-stäip-t
mirhunnopge-stäip-t
dirhuttopge-stäip-t
sihunnopge-stäip-t
Plusquamperfekt
echhatopge-stäip-t
duhasopge-stäip-t
hien/si,hatt/ethatopge-stäip-t
mirhatenopge-stäip-t
dirhatopge-stäip-t
sihatenopge-stäip-t
Futur I
echwäert opstäip-en
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert opge-stäip-t hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifopstäip-en
dugéifsopstäip-en
hien/si,hatt/etgéifopstäip-en
mirgéifenopstäip-en
dirgéiftopstäip-en
sigéifenopstäip-en
Konjunktiv II Perfekt
echhättopge-stäip-t
duhässopge-stäip-t
hien/si,hatt/ethättopge-stäip-t
mirhättenopge-stäip-t
dirhättopge-stäip-t
sihättenopge-stäip-t
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularstäip op!
Pluralstäip-t op!
opge-stäip-t
opstäip-en
B. Passiv
Indikativ Passiv
Präsens
echginnopge-stäip-t
dugëssopge-stäip-t
hie/si,hatt/etgëttopge-stäip-t
mirginnopge-stäip-t
dirgittopge-stäip-t
siginnopge-stäip-t
Perfekt
echsinnopge-stäip-t ginn
dubassopge-stäip-t ginn
hien/si,hatt/etassopge-stäip-t ginn
mirsinnopge-stäip-t ginn
dirsiddopge-stäip-t ginn
sisinnopge-stäip-t ginn
Plusquamperfekt
echwaropge-stäip-t ginn
duwaarsopge-stäip-t ginn
hien/si,hatt/etwaropge-stäip-t ginn
mirwarenopge-stäip-t ginn
dirwaartopge-stäip-t ginn
siwarenopge-stäip-t ginn
Futur I
echwäert opge-stäip-t ginn
duwäerts
hie/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert opge-stäip-t gi sinn
duwäerts
hie/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Passiv
Einfacher Konjunktiv II
echgéif opge-stäip-t
dugéifs
hie/si,hatt/etgéif
mirgéifen
dirgéift
sigéifen
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéif opge-stäip-t ginn
dugéifs
hie/si,hatt/etgéif
mirgéifen
dirgéift
sigéifen
Konjunktiv II Perfekt
echwier opge-stäip-t ginn
duwiers
hien/si,hatt/etwier
mirwieren
dirwiert
siwieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
ofstäip-enstäip-en
Bemerkungen (intern)
None
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles