Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
triichter-en trichtern (D)
Stammformen triichter-entriichter-tge-triichter-t
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echtriichter-en
dutriichter-s
hien/si,hatt/ettriichter-t
mirtriichter-en
dirtriichter-t
sitriichter-en
Perfekt
echhuge-triichter-t
duhuesge-triichter-t
hien/si,hatt/ethuetge-triichter-t
mirhuge-triichter-t
dirhuttge-triichter-t
sihuge-triichter-t
Plusquamperfekt
echhatge-triichter-t
duhasge-triichter-t
hien/si,hatt/ethatge-triichter-t
mirhatege-triichter-t
dirhatge-triichter-t
sihatege-triichter-t
Futur I
echwäert triichter-en
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert ge-triichter-t hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéiftriichter-en
dugéifstriichter-en
hien/si,hatt/etgéiftriichter-en
mirgéifentriichter-en
dirgéifttriichter-en
sigéifentriichter-en
Konjunktiv II Perfekt
echhttge-triichter-t
duhssge-triichter-t
hien/si,hatt/ethttge-triichter-t
mirhättege-triichter-t
dirhttge-triichter-t
sihättege-triichter-t
Imperativ Partizip Infinitiv
Singulartriichter!
Pluraltriichter-t!
ge-triichter-t
triichter-en
B. Passiv
Indikativ Passiv
Präsens
echgige-triichter-t
dugëssge-triichter-t
hie/si,hatt/etgëttge-triichter-t
mirgige-triichter-t
dirgittge-triichter-t
sigige-triichter-t
Perfekt
echsige-triichter-t ginn
dubassge-triichter-t ginn
hien/si,hatt/etassge-triichter-t ginn
mirsige-triichter-t ginn
dirsiddge-triichter-t ginn
sisige-triichter-t ginn
Plusquamperfekt
echwarge-triichter-t ginn
duwaarsge-triichter-t ginn
hien/si,hatt/etwarge-triichter-t ginn
mirwarege-triichter-t ginn
dirwaartge-triichter-t ginn
siwarege-triichter-t ginn
Futur I
echwäert ge-triichter-t ginn
duwäerts
hie/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Futur II
echwäert ge-triichter-t gi sinn
duwäerts
hie/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Konjunktiv II Passiv
Einfacher Konjunktiv II
echgif ge-triichter-t
dugifs
hie/si,hatt/etgif
mirgéife
dirgift
sigéife
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgif ge-triichter-t ginn
dugifs
hie/si,hatt/etgif
mirgéife
dirgift
sigéife
Konjunktiv II Perfekt
echwier ge-triichter-t ginn
duwiers
hien/si,hatt/etwier
mirwiere
dirwiert
siwiere
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
antriichter-en
Bemerkungen (intern)
None
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles