Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
opwéckel-en aufwickeln (D)embobiner, enrouler (F)
Stammformen opwéckel-enwéckel-t opopge-wéckel-t
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn • Partikelverb (op-) Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echwéckel-en op
duwéckel-s op
hien/si,hatt/etwéckel-t op
mirwéckel-en op
dirwéckel-t op
siwéckel-en op
Perfekt
echhunnopge-wéckel-t
duhuesopge-wéckel-t
hien/si,hatt/ethuetopge-wéckel-t
mirhunnopge-wéckel-t
dirhuttopge-wéckel-t
sihunnopge-wéckel-t
Plusquamperfekt
echhatopge-wéckel-t
duhasopge-wéckel-t
hien/si,hatt/ethatopge-wéckel-t
mirhatenopge-wéckel-t
dirhatopge-wéckel-t
sihatenopge-wéckel-t
Futur I
echwäert opwéckel-en
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert opge-wéckel-t hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifopwéckel-en
dugéifsopwéckel-en
hien/si,hatt/etgéifopwéckel-en
mirgéifenopwéckel-en
dirgéiftopwéckel-en
sigéifenopwéckel-en
Konjunktiv II Perfekt
echhättopge-wéckel-t
duhässopge-wéckel-t
hien/si,hatt/ethättopge-wéckel-t
mirhättenopge-wéckel-t
dirhättopge-wéckel-t
sihättenopge-wéckel-t
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularwéckel op!
Pluralwéckel-t op!
opge-wéckel-t
opwéckel-en
B. Passiv
Indikativ Passiv
Präsens
echginnopge-wéckel-t
dugëssopge-wéckel-t
hie/si,hatt/etgëttopge-wéckel-t
mirginnopge-wéckel-t
dirgittopge-wéckel-t
siginnopge-wéckel-t
Perfekt
echsinnopge-wéckel-t ginn
dubassopge-wéckel-t ginn
hien/si,hatt/etassopge-wéckel-t ginn
mirsinnopge-wéckel-t ginn
dirsiddopge-wéckel-t ginn
sisinnopge-wéckel-t ginn
Plusquamperfekt
echwaropge-wéckel-t ginn
duwaarsopge-wéckel-t ginn
hien/si,hatt/etwaropge-wéckel-t ginn
mirwarenopge-wéckel-t ginn
dirwaartopge-wéckel-t ginn
siwarenopge-wéckel-t ginn
Futur I
echwäert opge-wéckel-t ginn
duwäerts
hie/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert opge-wéckel-t gi sinn
duwäerts
hie/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Passiv
Einfacher Konjunktiv II
echgéif opge-wéckel-t
dugéifs
hie/si,hatt/etgéif
mirgéifen
dirgéift
sigéifen
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéif opge-wéckel-t ginn
dugéifs
hie/si,hatt/etgéif
mirgéifen
dirgéift
sigéifen
Konjunktiv II Perfekt
echwier opge-wéckel-t ginn
duwiers
hien/si,hatt/etwier
mirwieren
dirwiert
siwieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
awéckel-enëmwéckel-enentwéckel-enofwéckel-enverwéckel-enwéckel-en
Bemerkungen (intern)
None
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles