Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
wéimeren wimmern (D)gémir (F)pule (E)
Stammformen wéimerenwéimertgewéimert
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echwéimeren
duwéimers
hien/si,hatt/etwéimert
mirwéimeren
dirwéimert
siwéimeren
Perfekt
echhugewéimert
duhuesgewéimert
hien/si,hatt/ethuetgewéimert
mirhugewéimert
dirhuttgewéimert
sihugewéimert
Plusquamperfekt
echhatgewéimert
duhasgewéimert
hien/si,hatt/ethatgewéimert
mirhategewéimert
dirhatgewéimert
sihategewéimert
Futur I
echwäert wéimeren
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Futur II
echwäert gewéimert hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifwéimeren
dugéifswéimeren
hien/si,hatt/etgéifwéimeren
mirgéifewéimeren
dirgéiftwéimeren
sigéifewéimeren
Konjunktiv II Perfekt
echhättgewéimert
duhässgewéimert
hien/si,hatt/ethättgewéimert
mirhättegewéimert
dirhättgewéimert
sihättegewéimert
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularwéimer!
Pluralwéimert!
gewéimert
wéimeren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
keine
Bemerkungen (intern)
None
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles