Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
decharg-éier-en entlasten (D)décharger (F)discharge (E)
Stammformen decharg-éier-endecharg-éier-tdecharg-éier-t
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn • präfigiertes Verb (de-) Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echdecharg-éier-en
dudecharg-éier-s
hien/si,hatt/etdecharg-éier-t
mirdecharg-éier-en
dirdecharg-éier-t
sidecharg-éier-en
Perfekt
echhunndecharg-éier-t
duhuesdecharg-éier-t
hien/si,hatt/ethuetdecharg-éier-t
mirhunndecharg-éier-t
dirhuttdecharg-éier-t
sihunndecharg-éier-t
Plusquamperfekt
echhatdecharg-éier-t
duhasdecharg-éier-t
hien/si,hatt/ethatdecharg-éier-t
mirhatendecharg-éier-t
dirhatdecharg-éier-t
sihatendecharg-éier-t
Futur I
echwäert decharg-éier-en
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert decharg-éier-t hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifdecharg-éier-en
dugéifsdecharg-éier-en
hien/si,hatt/etgéifdecharg-éier-en
mirgéifendecharg-éier-en
dirgéiftdecharg-éier-en
sigéifendecharg-éier-en
Konjunktiv II Perfekt
echhättdecharg-éier-t
duhässdecharg-éier-t
hien/si,hatt/ethättdecharg-éier-t
mirhättendecharg-éier-t
dirhättdecharg-éier-t
sihättendecharg-éier-t
Imperativ Partizip Infinitiv
Singulardecharg-éier!
Pluraldecharg-éier-t!
decharg-éier-t
decharg-éier-en
B. Passiv
Indikativ Passiv
Präsens
echginndecharg-éier-t
dugëssdecharg-éier-t
hie/si,hatt/etgëttdecharg-éier-t
mirginndecharg-éier-t
dirgittdecharg-éier-t
siginndecharg-éier-t
Perfekt
echsinndecharg-éier-t ginn
dubassdecharg-éier-t ginn
hien/si,hatt/etassdecharg-éier-t ginn
mirsinndecharg-éier-t ginn
dirsidddecharg-éier-t ginn
sisinndecharg-éier-t ginn
Plusquamperfekt
echwardecharg-éier-t ginn
duwaarsdecharg-éier-t ginn
hien/si,hatt/etwardecharg-éier-t ginn
mirwarendecharg-éier-t ginn
dirwaartdecharg-éier-t ginn
siwarendecharg-éier-t ginn
Futur I
echwäert decharg-éier-t ginn
duwäerts
hie/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert decharg-éier-t gi sinn
duwäerts
hie/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Passiv
Einfacher Konjunktiv II
echgéif decharg-éier-t
dugéifs
hie/si,hatt/etgéif
mirgéifen
dirgéift
sigéifen
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéif decharg-éier-t ginn
dugéifs
hie/si,hatt/etgéif
mirgéifen
dirgéift
sigéifen
Konjunktiv II Perfekt
echwier decharg-éier-t ginn
duwiers
hien/si,hatt/etwier
mirwieren
dirwiert
siwieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
charg-éier-en
Bemerkungen (intern)
None
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles