Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
ëmdréck-en umdrücken (D)
Stammformen ëmdréck-endréck-t ëmëmge-dréck-t
Kennzeichen regelmaessig Regelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn • Partikelverb (ëm-) Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echdréck-en ëm
dudréck-s ëm
hien/si,hatt/etdréck-t ëm
mirdréck-en ëm
dirdréck-t ëm
sidréck-en ëm
Perfekt
echhunnëmge-dréck-t
duhuesëmge-dréck-t
hien/si,hatt/ethuetëmge-dréck-t
mirhunnëmge-dréck-t
dirhuttëmge-dréck-t
sihunnëmge-dréck-t
Plusquamperfekt
echhatëmge-dréck-t
duhasëmge-dréck-t
hien/si,hatt/ethatëmge-dréck-t
mirhatenëmge-dréck-t
dirhatëmge-dréck-t
sihatenëmge-dréck-t
Futur I
echwäert ëmdréck-en
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert ëmge-dréck-t hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifëmdréck-en
dugéifsëmdréck-en
hien/si,hatt/etgéifëmdréck-en
mirgéifenëmdréck-en
dirgéiftëmdréck-en
sigéifenëmdréck-en
Konjunktiv II Perfekt
echhättëmge-dréck-t
duhässëmge-dréck-t
hien/si,hatt/ethättëmge-dréck-t
mirhättenëmge-dréck-t
dirhättëmge-dréck-t
sihättenëmge-dréck-t
Imperativ Partizip Infinitiv
Singulardréck ëm!
Pluraldréck-t ëm!
ëmge-dréck-t
ëmdréck-en
B. Passiv
Indikativ Passiv
Präsens
echginnëmge-dréck-t
dugëssëmge-dréck-t
hie/si,hatt/etgëttëmge-dréck-t
mirginnëmge-dréck-t
dirgittëmge-dréck-t
siginnëmge-dréck-t
Perfekt
echsinnëmge-dréck-t ginn
dubassëmge-dréck-t ginn
hien/si,hatt/etassëmge-dréck-t ginn
mirsinnëmge-dréck-t ginn
dirsiddëmge-dréck-t ginn
sisinnëmge-dréck-t ginn
Plusquamperfekt
echwarëmge-dréck-t ginn
duwaarsëmge-dréck-t ginn
hien/si,hatt/etwarëmge-dréck-t ginn
mirwarenëmge-dréck-t ginn
dirwaartëmge-dréck-t ginn
siwarenëmge-dréck-t ginn
Futur I
echwäert ëmge-dréck-t ginn
duwäerts
hie/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert ëmge-dréck-t gi sinn
duwäerts
hie/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Passiv
Einfacher Konjunktiv II
echgéif ëmge-dréck-t
dugéifs
hie/si,hatt/etgéif
mirgéifen
dirgéift
sigéifen
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéif ëmge-dréck-t ginn
dugéifs
hie/si,hatt/etgéif
mirgéifen
dirgéift
sigéifen
Konjunktiv II Perfekt
echwier ëmge-dréck-t ginn
duwiers
hien/si,hatt/etwier
mirwieren
dirwiert
siwieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
andréck-enausdréck-enbäidréck-endohindréck-endoutdréck-endrandréck-endréck-enduerchdréck-enerandréck-enerausdréck-enerdréck-enerofdréck-eneropdréck-enewechdréck-ennodréck-enofdréck-enopdréck-enundréck-enverdréck-enzerdréck-enzeréckdréck-enzoudréck-en
Bemerkungen (intern)
None
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles