Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

ignoréieren ignorieren (D)ignorer (F)
Stammformen ignoréierenignoréiertignoréiert
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echignoréieren
duignoréiers
hien/si,hatt/etignoréiert
mirignoréieren
dirignoréiert
siignoréieren
Perfekt
echhunnignoréiert
duhuesignoréiert
hien/si,hatt/ethuetignoréiert
mirhunnignoréiert
dirhuttignoréiert
sihunnignoréiert
Plusquamperfekt
echhatignoréiert
duhasignoréiert
hien/si,hatt/ethatignoréiert
mirhatenignoréiert
dirhatignoréiert
sihatenignoréiert
Futur I
echwäert ignoréieren
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert ignoréiert hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifignoréieren
dugéifsignoréieren
hien/si,hatt/etgéifignoréieren
mirgéifenignoréieren
dirgéiftignoréieren
sigéifenignoréieren
Konjunktiv II Perfekt
echhättignoréiert
duhässignoréiert
hien/si,hatt/ethättignoréiert
mirhättenignoréiert
dirhättignoréiert
sihättenignoréiert
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularignoréier!
Pluralignoréiert!
ignoréiert
ignoréieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
keine
Bemerkungen (intern)
None
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles