Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

käichen keuchen (D)haleter (F)
Stammformen käichenkäichtgekäicht
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echkäichen
dukäichs
hien/si,hatt/etkäicht
mirkäichen
dirkäicht
sikäichen
Perfekt
echhugekäicht
duhuesgekäicht
hien/si,hatt/ethuetgekäicht
mirhugekäicht
dirhuttgekäicht
sihugekäicht
Plusquamperfekt
echhatgekäicht
duhasgekäicht
hien/si,hatt/ethatgekäicht
mirhategekäicht
dirhatgekäicht
sihategekäicht
Futur I
echwäert käichen
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Futur II
echwäert gekäicht hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifkäichen
dugéifskäichen
hien/si,hatt/etgéifkäichen
mirgéifekäichen
dirgéiftkäichen
sigéifekäichen
Konjunktiv II Perfekt
echhättgekäicht
duhässgekäicht
hien/si,hatt/ethättgekäicht
mirhättegekäicht
dirhättgekäicht
sihättegekäicht
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularkäich!
Pluralkäicht!
gekäicht
käichen
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
eropkäichen
Bemerkungen (intern)
None
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles