Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

ukéieren ankehren (D)
Stammformen ukéierenkéiert unugekéiert
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn • Partikelverb (un-) Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echkéieren un
dukéiers un
hien/si,hatt/etkéiert un
mirkéieren un
dirkéiert un
sikéieren un
Perfekt
echhunnugekéiert
duhuesugekéiert
hien/si,hatt/ethuetugekéiert
mirhunnugekéiert
dirhuttugekéiert
sihunnugekéiert
Plusquamperfekt
echhatugekéiert
duhasugekéiert
hien/si,hatt/ethatugekéiert
mirhatenugekéiert
dirhatugekéiert
sihatenugekéiert
Futur I
echwäert ukéieren
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert ugekéiert hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifukéieren
dugéifsukéieren
hien/si,hatt/etgéifukéieren
mirgéifenukéieren
dirgéiftukéieren
sigéifenukéieren
Konjunktiv II Perfekt
echhättugekéiert
duhässugekéiert
hien/si,hatt/ethättugekéiert
mirhättenugekéiert
dirhättugekéiert
sihättenugekéiert
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularkéier un!
Pluralkéiert un!
ugekéiert
ukéieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
akéierenbäikéierenbekéierendropkéierenëmkéierenerauskéierenkéierenofkéierenverkéierenvirverkéieren zoukéieren
Bemerkungen (intern)
None
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles