Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

kéieren drehen, wenden (D)tourner (F)
Stammformen kéierenkéiertgekéiert
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echkéieren
dukéiers
hien/si,hatt/etkéiert
mirkéieren
dirkéiert
sikéieren
Perfekt
echhugekéiert
duhuesgekéiert
hien/si,hatt/ethuetgekéiert
mirhugekéiert
dirhuttgekéiert
sihugekéiert
Plusquamperfekt
echhatgekéiert
duhasgekéiert
hien/si,hatt/ethatgekéiert
mirhategekéiert
dirhatgekéiert
sihategekéiert
Futur I
echwäert kéieren
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Futur II
echwäert gekéiert hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifkéieren
dugéifskéieren
hien/si,hatt/etgéifkéieren
mirgéifekéieren
dirgéiftkéieren
sigéifekéieren
Konjunktiv II Perfekt
echhättgekéiert
duhässgekéiert
hien/si,hatt/ethättgekéiert
mirhättegekéiert
dirhättgekéiert
sihättegekéiert
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularkéier!
Pluralkéiert!
gekéiert
kéieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
akéierenbäikéierenbekéierendropkéierenëmkéierenerauskéierenofkéierenukéierenverkéierenvirverkéieren zoukéieren
Bemerkungen (intern)
None
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles