Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

kokettéieren kokettieren (D)coquetter (F)
Stammformen kokettéierenkokettéiertkokettéiert
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echkokettéieren
dukokettéiers
hien/si,hatt/etkokettéiert
mirkokettéieren
dirkokettéiert
sikokettéieren
Perfekt
echhukokettéiert
duhueskokettéiert
hien/si,hatt/ethuetkokettéiert
mirhukokettéiert
dirhuttkokettéiert
sihukokettéiert
Plusquamperfekt
echhatkokettéiert
duhaskokettéiert
hien/si,hatt/ethatkokettéiert
mirhatekokettéiert
dirhatkokettéiert
sihatekokettéiert
Futur I
echwäert kokettéieren
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Futur II
echwäert kokettéiert hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifkokettéieren
dugéifskokettéieren
hien/si,hatt/etgéifkokettéieren
mirgéifekokettéieren
dirgéiftkokettéieren
sigéifekokettéieren
Konjunktiv II Perfekt
echhättkokettéiert
duhässkokettéiert
hien/si,hatt/ethättkokettéiert
mirhättekokettéiert
dirhättkokettéiert
sihättekokettéiert
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularkokettéier!
Pluralkokettéiert!
kokettéiert
kokettéieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
keine
Bemerkungen (intern)
None
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles