Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

konditionéieren konditionnieren (D)conditionner (F)
Stammformen konditionéierenkonditionéiertkonditionéiert
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echkonditionéieren
dukonditionéiers
hien/si,hatt/etkonditionéiert
mirkonditionéieren
dirkonditionéiert
sikonditionéieren
Perfekt
echhukonditionéiert
duhueskonditionéiert
hien/si,hatt/ethuetkonditionéiert
mirhukonditionéiert
dirhuttkonditionéiert
sihukonditionéiert
Plusquamperfekt
echhatkonditionéiert
duhaskonditionéiert
hien/si,hatt/ethatkonditionéiert
mirhatekonditionéiert
dirhatkonditionéiert
sihatekonditionéiert
Futur I
echwäert konditionéieren
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Futur II
echwäert konditionéiert hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifkonditionéieren
dugéifskonditionéieren
hien/si,hatt/etgéifkonditionéieren
mirgéifekonditionéieren
dirgéiftkonditionéieren
sigéifekonditionéieren
Konjunktiv II Perfekt
echhättkonditionéiert
duhässkonditionéiert
hien/si,hatt/ethättkonditionéiert
mirhättekonditionéiert
dirhättkonditionéiert
sihättekonditionéiert
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularkonditionéier!
Pluralkonditionéiert!
konditionéiert
konditionéieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
keine
Bemerkungen (intern)
None
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles