Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

konjugéieren konjugieren (D)conjuguer (F)
Stammformen konjugéierenkonjugéiertkonjugéiert
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echkonjugéieren
dukonjugéiers
hien/si,hatt/etkonjugéiert
mirkonjugéieren
dirkonjugéiert
sikonjugéieren
Perfekt
echhukonjugéiert
duhueskonjugéiert
hien/si,hatt/ethuetkonjugéiert
mirhukonjugéiert
dirhuttkonjugéiert
sihukonjugéiert
Plusquamperfekt
echhatkonjugéiert
duhaskonjugéiert
hien/si,hatt/ethatkonjugéiert
mirhatekonjugéiert
dirhatkonjugéiert
sihatekonjugéiert
Futur I
echwäert konjugéieren
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Futur II
echwäert konjugéiert hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifkonjugéieren
dugéifskonjugéieren
hien/si,hatt/etgéifkonjugéieren
mirgéifekonjugéieren
dirgéiftkonjugéieren
sigéifekonjugéieren
Konjunktiv II Perfekt
echhättkonjugéiert
duhässkonjugéiert
hien/si,hatt/ethättkonjugéiert
mirhättekonjugéiert
dirhättkonjugéiert
sihättekonjugéiert
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularkonjugéier!
Pluralkonjugéiert!
konjugéiert
konjugéieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
keine
Bemerkungen (intern)
None
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles