Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

hikréi-en hinbekommen (D)réussir (F)
Stammformen hikréi-enkrit-t hinhikritt
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb (Vokalwechsel) • Hilfsverb hunn • Partikelverb (hin-) Endungen
abtrennen? ja/nein
Varianten Varianten für Konjunktiv: ech kréich, du kréichs, hie kréich, mir kréichen, dir kréicht, si kréichen
Indikativ Aktiv
Präsens
echkréi-en hin
dukris-s hin
hien/si,hatt/etkrit-t hin
mirkréi-en hin
dirkrit-t hin
sikréi-en hin
Präteritum
echkru-t hin
dukruu-t-s hin
hien/si,hatt/etkru-t hin
mirkru-t-en hin
dirkru-t hin
sikru-t-en hin
Perfekt
echhunnhikritt
duhueshikritt
hien/si,hatt/ethuethikritt
mirhunnhikritt
dirhutthikritt
sihunnhikritt
Plusquamperfekt
echhathikritt
duhashikritt
hien/si,hatt/ethathikritt
mirhatenhikritt
dirhathikritt
sihatenhikritt
Futur I
echwäert hikréi-en
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert hikritt hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Aktiv
Einfacher Konjunktiv II
echkri-t hin
dukrii-t-s hin
hien/si,hatt/etkri-t hin
mirkri-t-en hin
dirkri-t hin
sikri-t-en hin
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifhikréi-en
dugéifshikréi-en
hien/si,hatt/etgéifhikréi-en
mirgéifenhikréi-en
dirgéifthikréi-en
sigéifenhikréi-en
Konjunktiv II Perfekt
echhätthikritt
duhässhikritt
hien/si,hatt/ethätthikritt
mirhättenhikritt
dirhätthikritt
sihättenhikritt
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularkeen Imperativ hin!
Pluralkeen Imperativ hin!
hikritt
hikréi-en
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
bäikréi-endropkréi-enduerchkréi-enënnerkréi-enerakréi-enerauskréi-enerëmkréi-enerkréi-enerofkréi-enewechkréi-enhierkréi-enkréi-enmatkréi-enofkréi-enopkréi-enukréi-enzeréckkréi-enzoukréi-en
Bemerkungen (intern)
None
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles