Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

léiden löten (D)souder qc. (F)
Stammformen léidenléitgeléit
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn • Konsonantenvereinfachung • Auslautverhärtung Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echléiden
duléits
hien/si,hatt/etléit
mirléiden
dirléit
siléiden
Perfekt
echhugeléit
duhuesgeléit
hien/si,hatt/ethuetgeléit
mirhugeléit
dirhuttgeléit
sihugeléit
Plusquamperfekt
echhatgeléit
duhasgeléit
hien/si,hatt/ethatgeléit
mirhategeléit
dirhatgeléit
sihategeléit
Futur I
echwäert léiden
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Futur II
echwäert geléit hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifléiden
dugéifsléiden
hien/si,hatt/etgéifléiden
mirgéifeléiden
dirgéiftléiden
sigéifeléiden
Konjunktiv II Perfekt
echhättgeléit
duhässgeléit
hien/si,hatt/ethättgeléit
mirhättegeléit
dirhättgeléit
sihättegeléit
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularléit!
Pluralléit!
geléit
léiden
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
verléiden
Bemerkungen (intern)
None
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles