Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

uläimen anleimen (D)coller (F)
Stammformen uläimenläimt unugeläimt
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn • Partikelverb (un-) Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echläimen un
duläims un
hien/si,hatt/etläimt un
mirläimen un
dirläimt un
siläimen un
Perfekt
echhunnugeläimt
duhuesugeläimt
hien/si,hatt/ethuetugeläimt
mirhunnugeläimt
dirhuttugeläimt
sihunnugeläimt
Plusquamperfekt
echhatugeläimt
duhasugeläimt
hien/si,hatt/ethatugeläimt
mirhatenugeläimt
dirhatugeläimt
sihatenugeläimt
Futur I
echwäert uläimen
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert ugeläimt hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifuläimen
dugéifsuläimen
hien/si,hatt/etgéifuläimen
mirgéifenuläimen
dirgéiftuläimen
sigéifenuläimen
Konjunktiv II Perfekt
echhättugeläimt
duhässugeläimt
hien/si,hatt/ethättugeläimt
mirhättenugeläimt
dirhättugeläimt
sihättenugeläimt
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularläim un!
Pluralläimt un!
ugeläimt
uläimen
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
läimen
Bemerkungen (intern)
None
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles