Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

läimen leimen (D)coller qc. (F)
Stammformen läimenläimtgeläimt
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echläimen
duläims
hien/si,hatt/etläimt
mirläimen
dirläimt
siläimen
Perfekt
echhugeläimt
duhuesgeläimt
hien/si,hatt/ethuetgeläimt
mirhugeläimt
dirhuttgeläimt
sihugeläimt
Plusquamperfekt
echhatgeläimt
duhasgeläimt
hien/si,hatt/ethatgeläimt
mirhategeläimt
dirhatgeläimt
sihategeläimt
Futur I
echwäert läimen
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Futur II
echwäert geläimt hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifläimen
dugéifsläimen
hien/si,hatt/etgéifläimen
mirgéifeläimen
dirgéiftläimen
sigéifeläimen
Konjunktiv II Perfekt
echhättgeläimt
duhässgeläimt
hien/si,hatt/ethättgeläimt
mirhättegeläimt
dirhättgeläimt
sihättegeläimt
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularläim!
Pluralläimt!
geläimt
läimen
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
uläimen
Bemerkungen (intern)
None
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles