Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

ausléinen ausleihen, sich etwas ausleihen (D)emprunter qch, prêer qch. (F)
Stammformen ausléinenléint ausausgeléint
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn • Partikelverb (aus-) Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echléinen aus
duléins aus
hien/si,hatt/etléint aus
mirléinen aus
dirléint aus
siléinen aus
Perfekt
echhunnausgeléint
duhuesausgeléint
hien/si,hatt/ethuetausgeléint
mirhunnausgeléint
dirhuttausgeléint
sihunnausgeléint
Plusquamperfekt
echhatausgeléint
duhasausgeléint
hien/si,hatt/ethatausgeléint
mirhatenausgeléint
dirhatausgeléint
sihatenausgeléint
Futur I
echwäert ausléinen
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert ausgeléint hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifausléinen
dugéifsausléinen
hien/si,hatt/etgéifausléinen
mirgéifenausléinen
dirgéiftausléinen
sigéifenausléinen
Konjunktiv II Perfekt
echhättausgeléint
duhässausgeléint
hien/si,hatt/ethättausgeléint
mirhättenausgeléint
dirhättausgeléint
sihättenausgeléint
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularléin aus!
Pluralléint aus!
ausgeléint
ausléinen
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
ewechléinenléinenverléinen
Bemerkungen (intern)
None
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles