Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

léinen leihen (D)prêer (F)
Stammformen léinenléintgeléint
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echléinen
duléins
hien/si,hatt/etléint
mirléinen
dirléint
siléinen
Perfekt
echhugeléint
duhuesgeléint
hien/si,hatt/ethuetgeléint
mirhugeléint
dirhuttgeléint
sihugeléint
Plusquamperfekt
echhatgeléint
duhasgeléint
hien/si,hatt/ethatgeléint
mirhategeléint
dirhatgeléint
sihategeléint
Futur I
echwäert léinen
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Futur II
echwäert geléint hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifléinen
dugéifsléinen
hien/si,hatt/etgéifléinen
mirgéifeléinen
dirgéiftléinen
sigéifeléinen
Konjunktiv II Perfekt
echhättgeléint
duhässgeléint
hien/si,hatt/ethättgeléint
mirhättegeléint
dirhättgeléint
sihättegeléint
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularléin!
Pluralléint!
geléint
léinen
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
ausléinenewechléinenverléinen
Bemerkungen (intern)
None
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles