Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

beméien bemühen (D)solliciter (F)
Stammformen beméienbeméitbeméit
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn • präfigiertes Verb (be-) Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echbeméien
dubeméis
hien/si,hatt/etbeméit
mirbeméien
dirbeméit
sibeméien
Perfekt
echhubeméit
duhuesbeméit
hien/si,hatt/ethuetbeméit
mirhubeméit
dirhuttbeméit
sihubeméit
Plusquamperfekt
echhatbeméit
duhasbeméit
hien/si,hatt/ethatbeméit
mirhatebeméit
dirhatbeméit
sihatebeméit
Futur I
echwäert beméien
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Futur II
echwäert beméit hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifbeméien
dugéifsbeméien
hien/si,hatt/etgéifbeméien
mirgéifebeméien
dirgéiftbeméien
sigéifebeméien
Konjunktiv II Perfekt
echhättbeméit
duhässbeméit
hien/si,hatt/ethättbeméit
mirhättebeméit
dirhättbeméit
sihättebeméit
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularbeméi!
Pluralbeméit!
beméit
beméien
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
erbäibeméien eropbeméien ofméien
Bemerkungen (intern)
None
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles