Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

uprobéieren anprobieren (D)essayer un vêement (F)
Stammformen uprobéierenprobéiert unuprobéiert
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn • Partikelverb (un-) Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echprobéieren un
duprobéiers un
hien/si,hatt/etprobéiert un
mirprobéieren un
dirprobéiert un
siprobéieren un
Perfekt
echhunnuprobéiert
duhuesuprobéiert
hien/si,hatt/ethuetuprobéiert
mirhunnuprobéiert
dirhuttuprobéiert
sihunnuprobéiert
Plusquamperfekt
echhatuprobéiert
duhasuprobéiert
hien/si,hatt/ethatuprobéiert
mirhatenuprobéiert
dirhatuprobéiert
sihatenuprobéiert
Futur I
echwäert uprobéieren
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert uprobéiert hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifuprobéieren
dugéifsuprobéieren
hien/si,hatt/etgéifuprobéieren
mirgéifenuprobéieren
dirgéiftuprobéieren
sigéifenuprobéieren
Konjunktiv II Perfekt
echhättuprobéiert
duhässuprobéiert
hien/si,hatt/ethättuprobéiert
mirhättenuprobéiert
dirhättuprobéiert
sihättenuprobéiert
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularprobéier un!
Pluralprobéiert un!
uprobéiert
uprobéieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
ausprobéierenprobéieren
Bemerkungen (intern)
None
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles