Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

provozéieren provozieren (D)provoquer (F)
Stammformen provozéierenprovozéiertprovozéiert
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echprovozéieren
duprovozéiers
hien/si,hatt/etprovozéiert
mirprovozéieren
dirprovozéiert
siprovozéieren
Perfekt
echhuprovozéiert
duhuesprovozéiert
hien/si,hatt/ethuetprovozéiert
mirhuprovozéiert
dirhuttprovozéiert
sihuprovozéiert
Plusquamperfekt
echhatprovozéiert
duhasprovozéiert
hien/si,hatt/ethatprovozéiert
mirhateprovozéiert
dirhatprovozéiert
sihateprovozéiert
Futur I
echwäert provozéieren
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Futur II
echwäert provozéiert hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifprovozéieren
dugéifsprovozéieren
hien/si,hatt/etgéifprovozéieren
mirgéifeprovozéieren
dirgéiftprovozéieren
sigéifeprovozéieren
Konjunktiv II Perfekt
echhättprovozéiert
duhässprovozéiert
hien/si,hatt/ethättprovozéiert
mirhätteprovozéiert
dirhättprovozéiert
sihätteprovozéiert
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularprovozéier!
Pluralprovozéiert!
provozéiert
provozéieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
keine
Bemerkungen (intern)
None
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles