Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

quiitschen quietschen (D)couiner (F)
Stammformen quiitschenquiitschtgequiitscht
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echquiitschen
duquiitschs
hien/si,hatt/etquiitscht
mirquiitschen
dirquiitscht
siquiitschen
Perfekt
echhugequiitscht
duhuesgequiitscht
hien/si,hatt/ethuetgequiitscht
mirhugequiitscht
dirhuttgequiitscht
sihugequiitscht
Plusquamperfekt
echhatgequiitscht
duhasgequiitscht
hien/si,hatt/ethatgequiitscht
mirhategequiitscht
dirhatgequiitscht
sihategequiitscht
Futur I
echwäert quiitschen
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Futur II
echwäert gequiitscht hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifquiitschen
dugéifsquiitschen
hien/si,hatt/etgéifquiitschen
mirgéifequiitschen
dirgéiftquiitschen
sigéifequiitschen
Konjunktiv II Perfekt
echhttgequiitscht
duhssgequiitscht
hien/si,hatt/ethttgequiitscht
mirhättegequiitscht
dirhttgequiitscht
sihättegequiitscht
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularquiitsch!
Pluralquiitscht!
gequiitscht
quiitschen
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
keine
Bemerkungen (intern)
None
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles