Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

derangéieren stören, belästigen (D)déranger (F)
Stammformen derangéierenderangéiertderangéiert
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn • präfigiertes Verb (de-) Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echderangéieren
duderangéiers
hien/si,hatt/etderangéiert
mirderangéieren
dirderangéiert
siderangéieren
Perfekt
echhunnderangéiert
duhuesderangéiert
hien/si,hatt/ethuetderangéiert
mirhunnderangéiert
dirhuttderangéiert
sihunnderangéiert
Plusquamperfekt
echhatderangéiert
duhasderangéiert
hien/si,hatt/ethatderangéiert
mirhatenderangéiert
dirhatderangéiert
sihatenderangéiert
Futur I
echwäert derangéieren
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert derangéiert hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifderangéieren
dugéifsderangéieren
hien/si,hatt/etgéifderangéieren
mirgéifenderangéieren
dirgéiftderangéieren
sigéifenderangéieren
Konjunktiv II Perfekt
echhättderangéiert
duhässderangéiert
hien/si,hatt/ethättderangéiert
mirhättenderangéiert
dirhättderangéiert
sihättenderangéiert
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularderangéier!
Pluralderangéiert!
derangéiert
derangéieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
ausrangéierenrangéieren
Bemerkungen (intern)
None
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles