Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

salutéieren salutieren (D)saluer qn. (F)
Stammformen salutéierensalutéiertsalutéiert
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echsalutéieren
dusalutéiers
hien/si,hatt/etsalutéiert
mirsalutéieren
dirsalutéiert
sisalutéieren
Perfekt
echhusalutéiert
duhuessalutéiert
hien/si,hatt/ethuetsalutéiert
mirhusalutéiert
dirhuttsalutéiert
sihusalutéiert
Plusquamperfekt
echhatsalutéiert
duhassalutéiert
hien/si,hatt/ethatsalutéiert
mirhatesalutéiert
dirhatsalutéiert
sihatesalutéiert
Futur I
echwäert salutéieren
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Futur II
echwäert salutéiert hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifsalutéieren
dugéifssalutéieren
hien/si,hatt/etgéifsalutéieren
mirgéifesalutéieren
dirgéiftsalutéieren
sigéifesalutéieren
Konjunktiv II Perfekt
echhättsalutéiert
duhässsalutéiert
hien/si,hatt/ethättsalutéiert
mirhättesalutéiert
dirhättsalutéiert
sihättesalutéiert
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularsalutéier!
Pluralsalutéiert!
salutéiert
salutéieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
keine
Bemerkungen (intern)
None
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles