Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

schréien abschrägen (D)biseauter qc. (F)to chamfer (E)
Stammformen schréienschréitgeschréit
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echschréien
duschréis
hien/si,hatt/etschréit
mirschréien
dirschréit
sischréien
Perfekt
echhugeschréit
duhuesgeschréit
hien/si,hatt/ethuetgeschréit
mirhugeschréit
dirhuttgeschréit
sihugeschréit
Plusquamperfekt
echhatgeschréit
duhasgeschréit
hien/si,hatt/ethatgeschréit
mirhategeschréit
dirhatgeschréit
sihategeschréit
Futur I
echwäert schréien
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Futur II
echwäert geschréit hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifschréien
dugéifsschréien
hien/si,hatt/etgéifschréien
mirgéifeschréien
dirgéiftschréien
sigéifeschréien
Konjunktiv II Perfekt
echhättgeschréit
duhässgeschréit
hien/si,hatt/ethättgeschréit
mirhättegeschréit
dirhättgeschréit
sihättegeschréit
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularschréi!
Pluralschréit!
geschréit
schréien
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
ofschréien
Bemerkungen (intern)
None
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles