Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

situéieren situieren (D)situer (F)
Stammformen situéierensituéiertsituéiert
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echsituéieren
dusituéiers
hien/si,hatt/etsituéiert
mirsituéieren
dirsituéiert
sisituéieren
Perfekt
echhusituéiert
duhuessituéiert
hien/si,hatt/ethuetsituéiert
mirhusituéiert
dirhuttsituéiert
sihusituéiert
Plusquamperfekt
echhatsituéiert
duhassituéiert
hien/si,hatt/ethatsituéiert
mirhatesituéiert
dirhatsituéiert
sihatesituéiert
Futur I
echwäert situéieren
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Futur II
echwäert situéiert hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifsituéieren
dugéifssituéieren
hien/si,hatt/etgéifsituéieren
mirgéifesituéieren
dirgéiftsituéieren
sigéifesituéieren
Konjunktiv II Perfekt
echhättsituéiert
duhässsituéiert
hien/si,hatt/ethättsituéiert
mirhättesituéiert
dirhättsituéiert
sihättesituéiert
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularsituéier!
Pluralsituéiert!
situéiert
situéieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
keine
Bemerkungen (intern)
None
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles