Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

spläiteren splittern (D)briser, fendre (F)
Stammformen spläiterenspläitertgespläitert
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echspläiteren
duspläiters
hien/si,hatt/etspläitert
mirspläiteren
dirspläitert
sispläiteren
Perfekt
echhugespläitert
duhuesgespläitert
hien/si,hatt/ethuetgespläitert
mirhugespläitert
dirhuttgespläitert
sihugespläitert
Plusquamperfekt
echhatgespläitert
duhasgespläitert
hien/si,hatt/ethatgespläitert
mirhategespläitert
dirhatgespläitert
sihategespläitert
Futur I
echwäert spläiteren
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Futur II
echwäert gespläitert hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifspläiteren
dugéifsspläiteren
hien/si,hatt/etgéifspläiteren
mirgéifespläiteren
dirgéiftspläiteren
sigéifespläiteren
Konjunktiv II Perfekt
echhättgespläitert
duhässgespläitert
hien/si,hatt/ethättgespläitert
mirhättegespläitert
dirhättgespläitert
sihättegespläitert
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularspläiter!
Pluralspläitert!
gespläitert
spläiteren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
ofspläiterenzerspläiteren
Bemerkungen (intern)
None
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles