Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

stranguléieren strangulieren (D)stranguler (F)
Stammformen stranguléierenstranguléiertstranguléiert
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echstranguléieren
dustranguléiers
hien/si,hatt/etstranguléiert
mirstranguléieren
dirstranguléiert
sistranguléieren
Perfekt
echhustranguléiert
duhuesstranguléiert
hien/si,hatt/ethuetstranguléiert
mirhustranguléiert
dirhuttstranguléiert
sihustranguléiert
Plusquamperfekt
echhatstranguléiert
duhasstranguléiert
hien/si,hatt/ethatstranguléiert
mirhatestranguléiert
dirhatstranguléiert
sihatestranguléiert
Futur I
echwäert stranguléieren
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Futur II
echwäert stranguléiert hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifstranguléieren
dugéifsstranguléieren
hien/si,hatt/etgéifstranguléieren
mirgéifestranguléieren
dirgéiftstranguléieren
sigéifestranguléieren
Konjunktiv II Perfekt
echhättstranguléiert
duhässstranguléiert
hien/si,hatt/ethättstranguléiert
mirhättestranguléiert
dirhättstranguléiert
sihättestranguléiert
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularstranguléier!
Pluralstranguléiert!
stranguléiert
stranguléieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
keine
Bemerkungen (intern)
None
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles