Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

diskreditéieren diskreditieren, in Verruf bringen (D)discréditer (F)to discredit so./sth. (E)
Stammformen diskreditéierendiskreditéiertdiskreditéiert
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn • präfigiertes Verb (dis-) Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echdiskreditéieren
dudiskreditéiers
hien/si,hatt/etdiskreditéiert
mirdiskreditéieren
dirdiskreditéiert
sidiskreditéieren
Perfekt
echhunndiskreditéiert
duhuesdiskreditéiert
hien/si,hatt/ethuetdiskreditéiert
mirhunndiskreditéiert
dirhuttdiskreditéiert
sihunndiskreditéiert
Plusquamperfekt
echhatdiskreditéiert
duhasdiskreditéiert
hien/si,hatt/ethatdiskreditéiert
mirhatendiskreditéiert
dirhatdiskreditéiert
sihatendiskreditéiert
Futur I
echwäert diskreditéieren
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert diskreditéiert hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifdiskreditéieren
dugéifsdiskreditéieren
hien/si,hatt/etgéifdiskreditéieren
mirgéifendiskreditéieren
dirgéiftdiskreditéieren
sigéifendiskreditéieren
Konjunktiv II Perfekt
echhättdiskreditéiert
duhässdiskreditéiert
hien/si,hatt/ethättdiskreditéiert
mirhättendiskreditéiert
dirhättdiskreditéiert
sihättendiskreditéiert
Imperativ Partizip Infinitiv
Singulardiskreditéier!
Pluraldiskreditéiert!
diskreditéiert
diskreditéieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
kreditéieren
Bemerkungen (intern)
None
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles