Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

éieren ehren (D)honorer (F)
Stammformen éierenéiertgeéiert
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echéieren
duéiers
hien/si,hatt/etéiert
miréieren
diréiert
siéieren
Perfekt
echhugeéiert
duhuesgeéiert
hien/si,hatt/ethuetgeéiert
mirhugeéiert
dirhuttgeéiert
sihugeéiert
Plusquamperfekt
echhatgeéiert
duhasgeéiert
hien/si,hatt/ethatgeéiert
mirhategeéiert
dirhatgeéiert
sihategeéiert
Futur I
echwäert éieren
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Futur II
echwäert geéiert hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéiféieren
dugéifséieren
hien/si,hatt/etgéiféieren
mirgéifeéieren
dirgéiftéieren
sigéifeéieren
Konjunktiv II Perfekt
echhättgeéiert
duhässgeéiert
hien/si,hatt/ethättgeéiert
mirhättegeéiert
dirhättgeéiert
sihättegeéiert
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularéier!
Pluraléiert!
geéiert
éieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
veréieren
Bemerkungen (intern)
None
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles