Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

kenneléieren kennenlernen (D)faire la connaissance de qn. (F)
Stammformen kenneléierenléiert kennenkennegeléiert
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn • Partikelverb (kennen-) Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echléiere kennen
duléiers kennen
hien/si,hatt/etléiert kennen
mirléiere kennen
dirléiert kennen
siléiere kennen
Perfekt
echhukennegeléiert
duhueskennegeléiert
hien/si,hatt/ethuetkennegeléiert
mirhukennegeléiert
dirhuttkennegeléiert
sihukennegeléiert
Plusquamperfekt
echhatkennegeléiert
duhaskennegeléiert
hien/si,hatt/ethatkennegeléiert
mirhatekennegeléiert
dirhatkennegeléiert
sihatekennegeléiert
Futur I
echwäert kenneléieren
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Futur II
echwäert kennegeléiert hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifkenneléieren
dugéifskenneléieren
hien/si,hatt/etgéifkenneléieren
mirgéifekenneléieren
dirgéiftkenneléieren
sigéifekenneléieren
Konjunktiv II Perfekt
echhättkennegeléiert
duhässkennegeléiert
hien/si,hatt/ethättkennegeléiert
mirhättekennegeléiert
dirhättkennegeléiert
sihättekennegeléiert
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularléier kennen!
Pluralléiert kennen!
kennegeléiert
kenneléieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
keine
Bemerkungen (intern)
None
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles