Système d’informations grammaticales sur le luxembourgeois
Choix de la langue  [lu] [de] [fr]

 

opkraachen aufkrachen (D) – ouvrir en craquant (F)
Formes de base opkraachenkraacht opopgekraacht
Signe distinctif regelmaessig verbe régulier • Verbes auxiliaires hunn • verbe à particule (op-) Détacher les terminaisons?  oui/non
indicatif voix active
présent
echkraachen op
dukraachs op
hien/si,hatt/etkraacht op
mirkraachen op
dirkraacht op
sikraachen op
pass compos
echhunnopgekraacht
duhuesopgekraacht
hien/si,hatt/ethuetopgekraacht
mirhunnopgekraacht
dirhuttopgekraacht
sihunnopgekraacht
plus-que-parfait
echhatopgekraacht
duhasopgekraacht
hien/si,hatt/ethatopgekraacht
mirhatenopgekraacht
dirhatopgekraacht
sihatenopgekraacht
futur I
echwäert opkraachen
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
futur II
echwäert opgekraacht hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
conditionnel voix active
conditionnel composé
echgéifopkraachen
dugéifsopkraachen
hien/si,hatt/etgéifopkraachen
mirgéifenopkraachen
dirgéiftopkraachen
sigéifenopkraachen
conditionnel pass compos
echhttopgekraacht
duhssopgekraacht
hien/si,hatt/ethttopgekraacht
mirhttenopgekraacht
dirhttopgekraacht
sihttenopgekraacht
imperatif participe infinitif
singulierkraach op!
plurielkraacht op!
opgekraacht
opkraachen
Formation des verbes: verbes préfixés, verbes à particules
erofkraachenkraachen
Remarques (internes)
None
 
 
© 2008-2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles