Système d’informations grammaticales sur le luxembourgeois
Choix de la langue  [lu] [de] [fr]

 

spläiteren splittern (D)briser, fendre (F)
Formes de base spläiterenspläitertgespläitert
Signe distinctif verbe irrégulier • Verbes auxiliaires hunn Détacher les terminaisons?  oui/non
indicatif voix active
présent
echspläiteren
duspläiters
hien/si,hatt/etspläitert
mirspläiteren
dirspläitert
sispläiteren
passé composé
echhugespläitert
duhuesgespläitert
hien/si,hatt/ethuetgespläitert
mirhugespläitert
dirhuttgespläitert
sihugespläitert
plus-que-parfait
echhatgespläitert
duhasgespläitert
hien/si,hatt/ethatgespläitert
mirhategespläitert
dirhatgespläitert
sihategespläitert
futur I
echwäert spläiteren
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
futur II
echwäert gespläitert hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
conditionnel voix active
conditionnel composé
echgéifspläiteren
dugéifsspläiteren
hien/si,hatt/etgéifspläiteren
mirgéifespläiteren
dirgéiftspläiteren
sigéifespläiteren
conditionnel passé composé
echhättgespläitert
duhässgespläitert
hien/si,hatt/ethättgespläitert
mirhättegespläitert
dirhättgespläitert
sihättegespläitert
imperatif participe infinitif
singulierspläiter!
plurielspläitert!
gespläitert
spläiteren
Formation des verbes: verbes préfixés, verbes à particules
ofspläiterenzerspläiteren
Remarques (internes)
None
 
 
© 2008-2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles