Système d’informations grammaticales sur le luxembourgeois
Choix de la langue  [lu] [de] [fr]

 

diskreditéieren diskreditieren, in Verruf bringen (D)discréditer (F)to discredit so./sth. (E)
Formes de base diskreditéierendiskreditéiertdiskreditéiert
Signe distinctif verbe irrégulier • Verbes auxiliaires hunn • verbe préfixé (dis-) Détacher les terminaisons?  oui/non
indicatif voix active
présent
echdiskreditéieren
dudiskreditéiers
hien/si,hatt/etdiskreditéiert
mirdiskreditéieren
dirdiskreditéiert
sidiskreditéieren
passé composé
echhunndiskreditéiert
duhuesdiskreditéiert
hien/si,hatt/ethuetdiskreditéiert
mirhunndiskreditéiert
dirhuttdiskreditéiert
sihunndiskreditéiert
plus-que-parfait
echhatdiskreditéiert
duhasdiskreditéiert
hien/si,hatt/ethatdiskreditéiert
mirhatendiskreditéiert
dirhatdiskreditéiert
sihatendiskreditéiert
futur I
echwäert diskreditéieren
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
futur II
echwäert diskreditéiert hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
conditionnel voix active
conditionnel composé
echgéifdiskreditéieren
dugéifsdiskreditéieren
hien/si,hatt/etgéifdiskreditéieren
mirgéifendiskreditéieren
dirgéiftdiskreditéieren
sigéifendiskreditéieren
conditionnel passé composé
echhättdiskreditéiert
duhässdiskreditéiert
hien/si,hatt/ethättdiskreditéiert
mirhättendiskreditéiert
dirhättdiskreditéiert
sihättendiskreditéiert
imperatif participe infinitif
singulierdiskreditéier!
plurieldiskreditéiert!
diskreditéiert
diskreditéieren
Formation des verbes: verbes préfixés, verbes à particules
kreditéieren
Remarques (internes)
None
 
 
© 2008-2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles