Système d’informations grammaticales sur le luxembourgeois
Choix de la langue  [lu] [de] [fr]

 

Verbes avec prétérit

Le luxembourgeois n’a qu’une trentaine de verbes conservant encore les formes du prétérit formées par changement de voyelle (stoen ž stoung) ou par un suffixe -t (mussen ž musst).
La voyelle marquant le prétérit est le plus souvent ou (éi au conjonctif). Quelques-uns de ces verbes ne sont actuellement utilisés que rarement (ils sont marqués par un *).

 
infinitif1.p. sg. prét. 1.p. sg. prét. cond.traduction
bleiwen blouf bléif bleiben
blosen *blous bléis blasen
bréngen bruecht *bréicht bringen
däerfen duerft dierft dürfen
denken duecht *diecht denken
dierfen duerft dierft dürfen
doen *doung *déing / déit tun
droen *drouch *dréich tragen
duerfen duerft dierft dürfen
fänken *foung *féing fangen
falen *foul *féil fallen
froen frot fragen
gesinn gesouch geséich sehen
ginn gouf géif geben
goen goung géing gehen
hänken houng *héing hängen
halen *houl *héil halten
heeschen *housch *héisch heißen, lauten, betteln
hunn hat hätt haben
kënnen konnt kéint können
kléngen *kloung klingen
kommen koum kéim kommen
krauchen *krouch *kréich krauchen
kréien krut krit kriegen
leien louch léich liegen
loossen *louss *léiss lassen
maachen *mouch *méich machen
missen musst misst müssen
mussen musst misst müssen
sëtzen souz séiz sitzen
sinn war wier sein
soen sot sagen
sollen sollt sollt sollen
stiechen *stouch *stéich stechen
stoen stoung stéing stehen
wëllen wollt wéilt wollen
wëssen wosst / wousst wéisst wissen
zéien zouch zéich ziehen
© 2008-2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles