E System fir grammatesch Informatiounen iwwert d’Lëtzebuergescht
opkloteren aufklettern (D) – grimper sur (F)
Stammformen opkloterenklotert opopgeklotert
Eegenschaften regelmaessig Regelméissegt Verb • Hëllefsverb sinn • Partikelverb (op-) D'Endungen oftrennen? Jo/Neen
Indikativ Aktiv
Prsent
echkloteren op
dukloters op
hien/si,hatt/etklotert op
mirkloteren op
dirklotert op
sikloteren op
Pass compos
echsinnopgeklotert
dubassopgeklotert
hien/si,hatt/etassopgeklotert
mirsinnopgeklotert
dirsiddopgeklotert
sisinnopgeklotert
Plus-que-parfait
echwaropgeklotert
duwaarsopgeklotert
hien/si,hatt/etwaropgeklotert
mirwarenopgeklotert
dirwaartopgeklotert
siwarenopgeklotert
Futur I
echwäert opkloteren
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert opgeklotert sinn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Conditionnel Aktiv
Zesummegesatene Conditionnel
echgéifopkloteren
dugéifsopkloteren
hien/si,hatt/etgéifopkloteren
mirgéifenopkloteren
dirgéiftopkloteren
sigéifenopkloteren
Conditionnel Pass compos
echwieropgeklotert
duwiersopgeklotert
hien/si,hatt/etwieropgeklotert
mirwierenopgeklotert
dirwiertopgeklotert
siwierenopgeklotert
Imperativ Partizip Infinitiv
Singulierkloter op!
Plurielklotert op!
opgeklotert
opkloteren
Wuertbildungen/Präfigéierungen
kloteren
Remarquen (intern)
None
© 2008-2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles