E System fir grammatesch Informatiounen iwwert d’Lëtzebuergescht
Wiel vun der Sprooch  [lu] [de] [fr]

 

irritéieren irritieren (D)irriter (F)
Stammformen irritéierenirritéiertirritéiert
Eegenschaften Onregelméissegt Verb • Hëllefsverb hunn D'Endungen oftrennen? Jo/Neen
Indikativ Aktiv
Présent
echirritéieren
duirritéiers
hien/si,hatt/etirritéiert
mirirritéieren
dirirritéiert
siirritéieren
Passé composé
echhunnirritéiert
duhuesirritéiert
hien/si,hatt/ethuetirritéiert
mirhunnirritéiert
dirhuttirritéiert
sihunnirritéiert
Plus-que-parfait
echhatirritéiert
duhasirritéiert
hien/si,hatt/ethatirritéiert
mirhatenirritéiert
dirhatirritéiert
sihatenirritéiert
Futur I
echwäert irritéieren
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert irritéiert hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Conditionnel Aktiv
Zesummegesatene Conditionnel
echgéifirritéieren
dugéifsirritéieren
hien/si,hatt/etgéifirritéieren
mirgéifenirritéieren
dirgéiftirritéieren
sigéifenirritéieren
Conditionnel Passé composé
echhättirritéiert
duhässirritéiert
hien/si,hatt/ethättirritéiert
mirhättenirritéiert
dirhättirritéiert
sihättenirritéiert
Imperativ Partizip Infinitiv
Singulierirritéier!
Plurielirritéiert!
irritéiert
irritéieren
Wuertbildungen/Präfigéierungen
keng
Remarquen (intern)
None
 
 
© 2008-2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles