E System fir grammatesch Informatiounen iwwert d’Lëtzebuergescht
Wiel vun der Sprooch  [lu] [de] [fr]

 

kränkelen kränkeln (D)devenir malade (F)
Stammformen kränkelenkränkeltgekränkelt
Eegenschaften Onregelméissegt Verb • Hëllefsverb hunn D'Endungen oftrennen? Jo/Neen
Indikativ Aktiv
Présent
echkränkelen
dukränkels
hien/si,hatt/etkränkelt
mirkränkelen
dirkränkelt
sikränkelen
Passé composé
echhugekränkelt
duhuesgekränkelt
hien/si,hatt/ethuetgekränkelt
mirhugekränkelt
dirhuttgekränkelt
sihugekränkelt
Plus-que-parfait
echhatgekränkelt
duhasgekränkelt
hien/si,hatt/ethatgekränkelt
mirhategekränkelt
dirhatgekränkelt
sihategekränkelt
Futur I
echwäert kränkelen
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Futur II
echwäert gekränkelt hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Conditionnel Aktiv
Zesummegesatene Conditionnel
echgéifkränkelen
dugéifskränkelen
hien/si,hatt/etgéifkränkelen
mirgéifekränkelen
dirgéiftkränkelen
sigéifekränkelen
Conditionnel Passé composé
echhättgekränkelt
duhässgekränkelt
hien/si,hatt/ethättgekränkelt
mirhättegekränkelt
dirhättgekränkelt
sihättegekränkelt
Imperativ Partizip Infinitiv
Singulierkränkel!
Plurielkränkelt!
gekränkelt
kränkelen
Wuertbildungen/Präfigéierungen
keng
Remarquen (intern)
None
 
 
© 2008-2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles