E System fir grammatesch Informatiounen iwwert d’Lëtzebuergescht
Wiel vun der Sprooch  [lu] [de] [fr]

 

uprangeren anprangeren (D)dnoncer (F)
Stammformen uprangerenprangert unugeprangert
Eegenschaften Onregelméissegt Verb • Hëllefsverb hunn • Partikelverb (un-) D'Endungen oftrennen? Jo/Neen
Indikativ Aktiv
Prsent
echprangeren un
duprangers un
hien/si,hatt/etprangert un
mirprangeren un
dirprangert un
siprangeren un
Pass compos
echhunnugeprangert
duhuesugeprangert
hien/si,hatt/ethuetugeprangert
mirhunnugeprangert
dirhuttugeprangert
sihunnugeprangert
Plus-que-parfait
echhatugeprangert
duhasugeprangert
hien/si,hatt/ethatugeprangert
mirhatenugeprangert
dirhatugeprangert
sihatenugeprangert
Futur I
echwäert uprangeren
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert ugeprangert hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Conditionnel Aktiv
Zesummegesatene Conditionnel
echgéifuprangeren
dugéifsuprangeren
hien/si,hatt/etgéifuprangeren
mirgéifenuprangeren
dirgéiftuprangeren
sigéifenuprangeren
Conditionnel Pass compos
echhttugeprangert
duhssugeprangert
hien/si,hatt/ethttugeprangert
mirhttenugeprangert
dirhttugeprangert
sihttenugeprangert
Imperativ Partizip Infinitiv
Singulierpranger un!
Plurielprangert un!
ugeprangert
uprangeren
Wuertbildungen/Präfigéierungen
keng
Remarquen (intern)
None
 
 
© 2008-2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles