E System fir grammatesch Informatiounen iwwert d’Lëtzebuergescht
Wiel vun der Sprooch  [lu] [de] [fr]

 

rėtschen rutschen (D)glisser (F)
Stammformen rėtschenrėtschtgerėtscht
Eegenschaften Onregelméissegt Verb • Hëllefsverb sinn D'Endungen oftrennen? Jo/Neen
Varianten rutschen
Indikativ Aktiv
Présent
echrėtschen
durėtschs
hien/si,hatt/etrėtscht
mirrėtschen
dirrėtscht
sirėtschen
Passé composé
echsigerėtscht
dubassgerėtscht
hien/si,hatt/etassgerėtscht
mirsigerėtscht
dirsiddgerėtscht
sisigerėtscht
Plus-que-parfait
echwargerėtscht
duwaarsgerėtscht
hien/si,hatt/etwargerėtscht
mirwaregerėtscht
dirwaartgerėtscht
siwaregerėtscht
Futur I
echwäert rėtschen
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Futur II
echwäert gerėtscht sinn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Conditionnel Aktiv
Zesummegesatene Conditionnel
echgéifrėtschen
dugéifsrėtschen
hien/si,hatt/etgéifrėtschen
mirgéiferėtschen
dirgéiftrėtschen
sigéiferėtschen
Conditionnel Passé composé
echwiergerėtscht
duwiersgerėtscht
hien/si,hatt/etwiergerėtscht
mirwieregerėtscht
dirwiertgerėtscht
siwieregerėtscht
Imperativ Partizip Infinitiv
Singulierrėtsch!
Plurielrėtscht!
gerėtscht
rėtschen
Wuertbildungen/Präfigéierungen
ausrėtschenerausrėtschenewechrėtschennorėtschenofrėtschenverrėtschen
Remarquen (intern)
None
 
 
© 2008-2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles