E System fir grammatesch Informatiounen iwwert d’Lëtzebuergescht
Wiel vun der Sprooch  [lu] [de] [fr]

 

uwénkelen anwinkeln (D)
Stammformen uwénkelenwénkelt unugewénkelt
Eegenschaften Onregelméissegt Verb • Hëllefsverb hunn • Partikelverb (un-) D'Endungen oftrennen? Jo/Neen
Indikativ Aktiv
Présent
echwénkelen un
duwénkels un
hien/si,hatt/etwénkelt un
mirwénkelen un
dirwénkelt un
siwénkelen un
Passé composé
echhunnugewénkelt
duhuesugewénkelt
hien/si,hatt/ethuetugewénkelt
mirhunnugewénkelt
dirhuttugewénkelt
sihunnugewénkelt
Plus-que-parfait
echhatugewénkelt
duhasugewénkelt
hien/si,hatt/ethatugewénkelt
mirhatenugewénkelt
dirhatugewénkelt
sihatenugewénkelt
Futur I
echwäert uwénkelen
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert ugewénkelt hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Conditionnel Aktiv
Zesummegesatene Conditionnel
echgéifuwénkelen
dugéifsuwénkelen
hien/si,hatt/etgéifuwénkelen
mirgéifenuwénkelen
dirgéiftuwénkelen
sigéifenuwénkelen
Conditionnel Passé composé
echhättugewénkelt
duhässugewénkelt
hien/si,hatt/ethättugewénkelt
mirhättenugewénkelt
dirhättugewénkelt
sihättenugewénkelt
Imperativ Partizip Infinitiv
Singulierwénkel un!
Plurielwénkelt un!
ugewénkelt
uwénkelen
Wuertbildungen/Präfigéierungen
keng
Remarquen (intern)
None
 
 
© 2008-2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles